زبان حال دلم را کسی نمی فهمد...

کتیبه های ترک خورده خواندنش سخت است

غیر قانونی از مرزهای ذهنم عبور میکنی

به خیالم پا می گذاری

و در قلبم ساکن میشوی،

مسافر بی مجوز

من اخراجت نمی کنم،

سال هاست تمام من

مستعمره توست

و اما دلم،

در انتطاری سخت بیت به بیت فرو ریخت

چگونه به او بفهمانم معنای همیشه رفتن را؟

چگونه این شعر سپید را با بیت رفتنت ختم به خیر کنم؟

لااقل برگرد و رد پای مانده ات بر دل را پاک کن

مگذار شعر سپیدم با نیامدنت رو سیاه شود